Trylogia 7-strunowa - Część Pierwsza

dooЯ - 7-String Trilogy: Episode I ~A Theory of Petals Whereabouts~

Skład:

01 Prologue (Flower Moon) 3:46
02 Bows and Flows 6:14
03 A Theory of Petals Whereabouts 6:11
04 Painite ~ Curiofactor Delta (Flowering Cherry) 5:30
05 Painite ~ Curiofactor Beta (Cerise Cyclamen) 8:51
06 Painite ~ Painefactor 6:05
07 May Sky 5:13

Pierwsza część "7-strunowej Trylogii". Nazwa ma dwa znaczenia (z tym że to pierwsze jest jedynie istotne):

1) 7 strun symbolizuje połączenie 7 zmysłów i 7 elementów ludzkich emocji z 7 kolorami tęczy i 7 żywiołami:

wzrok - czerwony - sentyment - ogień
smak - pomarańczowy - radość - fauna
węch - żółty - gniew - powietrze
równowaga - zielony - spokój - flora
czucie - indygo - namiętność - światło
słuch - niebieski - smutek - woda
intuicja - fioletowy - lęk - ciemność

2) głównym narzędziem używanym do tworzenia całego projektu była 7-strunowa gitara elektryczna Ibanez RG1527.

Jako ciekawostkę dodam, że jednym z utworów (suita "Painite") w kilku miejscach bardzo skrupulatnie zamaskowałem swój głos.

Epizod drugi... może jeszcze w tym roku ;)

[-LINK-]

聖飢魔II - 悪魔 NATIVITY ”SONGS OF THE SWORD”

Seikima-II (聖飢魔II, Seikimatsu) - popularna w Japonii, grupa heavy metalowa, założona w 1982 roku przez gitarzystę Damiana Hamadę (zwanego Jego Wysokością Kronprinzem Piekła Damianem Hamadą - z ang. The Crown Prince of Hell His Majesty Damian Hamada; z jap. ダミアン浜田 ~ Damian Hamada denka), rozwiązana w 1999 roku. Seikima-II tłumaczy się jako "Koniec Stulecia" (ang. The End of Century).

Imidż zespołu opiera się na specjalnie ułożonej mitologii wg której są oni grupą utytułowanych demonów przybyłych na ziemię w celu propagowania swojej "religii" przy użyciu heavy metalu. Damian Hamada jako książę koronny pełni najwyższą funkcję w zespole wg piekielnej hierarchii, oficjalnie i w rzeczywistości będąc jedynie symbolicznym założycielem. W praktyce najważniejsze miejsce w zespole należy do Takashiego Kogure (bardziej znanego jako Jego Ekscelencja Demon Kogure, z ang. His Excellency Demon Kogure; z jap. デーモン小暮閣下 ~ Deemon Kogure kakka), który jest faktycznym liderem i wokalistą. Damian Hamada opuścił grupę wkrótce po wejściu inicjatywy w życie, jego twórczość jednak słychać na wczesnych płytach zespołu (jest autorem większości piosenek i kompozycji z 3 pierwszych albumów), zastąpił go Ace Shimizu.

Ostateczny i najdłużej trwały skład:

- Demon Kogure (wokal)
- Ace Shimizu (gitary)
- Sgt. Luke Takamura III (gitary)
- Xenon Ishikawa (gitara basowa)
- Raiden Yuzawa (perkusja)
- zmienny klawiszowiec

w zespole działali również:

- Damian Hamada
- Jail Ohashi
- Zod Hoshijima
- Zeed Iijima
- Jagy Furukawa
- Majo Ryo-ko
- Giantonio Babayashi
- Gandhara Kaneko

Rozpad Seikma-II był przewidziany - zespół założony w 16 roku przed erą Demona (z ang. B.D. - Before Demon), miał wypełnić swoją ziemską misję do pierwszego roku ery Demona (z ang. D.C. - Demon Century). I faktycznie został rozwiązany 31 grudnia 1999 roku o godzinie 23:59:59, w ostatniej sekundzie 3-dniowego koncertu THE BLACK MASS FINAL 3NIGHTS (THE DOOMSDAY). Po fakcie HE Demon Kogure kontynuował rozpoczętą karierę solową. Xenon Ishikawa, Raiden Yuzawa z supportującym wcześniej zespół klawiszowcem Yuichi Matsuzakim, stworzyli grupę RX, grającą j-fusion/rock progresywny. Dodatkowo Raiden razem z sierżantem Takamurą weszli w skład hard rockowej grupy CANTA. Ace Shimizu, razem razem z byłym klawiszowcem Grass Valley, Kurage Hondą, wykreował własny j-rockowy projekt zwany face to ace. Seikima-II wraca jednak na scenę w jubileuszowych koncertach.

Nagrali w studiu łącznie 12 albumów. Do tego dochodzi jeszcze kilkanaście wydań specjalnych (kompilacje, nagrania z koncertów etc.). Ich styl opiera się na klasycznym heavy-metalowym brzmieniu ubranym w bardzo indywidualne (demoniczne ;)) zamysły, dzięki którym ostatecznie mają dość różnorodny dorobek.

Dyskografia (LP):

- 悪魔が来たりてヘヴィメタる (AKUMA GA KITARITE HEAVY METAL) (1985)
- THE END OF THE CENTURY (1986)
- 地獄より愛をこめて (Jigoku Yori Ai wo Komete / FROM HELL WITH LOVE) (1986)
- BIG TIME CHANGES (1987)
- THE OUTER MISSION (1988)
- 有害 (YOU GUY!) (1990)
- 恐怖のレストラン (FRIGHTFUL RESTAURANT) (1992)
- PONK!! (1994)
- メフィストフェレスの肖像 (MEPHISTOPHELES NO SHOUZOU) (1996)
- NEWS (1997)
- MOVE (1998)
- LIVING LEGEND (1999)

聖飢魔II - 悪魔 NATIVITY ”SONGS OF THE SWORD” (2009)

Gatunek: heavy metal
Kompozycja aranżacja i produkcja: Seikima-II
Wykonanie:
- His Excellency Demon Kogure (wokal)
- Ace Shimizu (gitary)
- Sgt.Luke Takamura III (gitary)
- Xenon Ishikawa (gitara basowa)
- Raiden Yuzawa (perkusja)
- Yuichi Matsuzaki (support klawiszowy)

Lista utworów (wersja międzynarodowa):

01 創世紀 1:33
02 地獄の皇太子 3:00
03 蝋人形の館 3:54
04 FIRE AFTER FIRE 5:03
05 EL DORADO 5:22
06 MASQUERADE 5:26
07 BIG TIME CHANGES 4:57
08 PANDEMIC CARRIERS 5:27
09 アダムの林檎 4:35
10 鬼 6:55
11 A DEMON'S NIGHT 5:15
12 BRAND NEW SONG 5:20
13 悪魔組曲　作品666番　変ニ短調～序曲 心の叫び 1:25
14 悪魔組曲　作品666番　変ニ短調～The First Movement - STORMY NIGHT～ 3:05
15 悪魔組曲　作品666番　変ニ短調～The Second Movement - 悪魔の穴～ 1:17
16 悪魔組曲　作品666番　変ニ短調～The Third Movement - KILL THE KING GHIDORAH～ 0:55
17 悪魔組曲　作品666番　変ニ短調～The Fourth Movement - DEAD SYMPHONY～ 3:44
18 害獣たちの墓場 5:36

Jego Ekscelencja Demon Kogure, Ace Shimizu, Sierżant Luke Takamura III, Raiden Yuzawa i Xenon Ishikawa, po bardzo długiej przerwie, zupełnie niespodziewanie, wracają z nowym krążkiem. Powrót iście apetyczny - znane hity, odpowiednio odświeżone, w większości z tekstami przetłumaczonymi na język angielski. Mamy przemyślany rozkład* - przykładem mogą być dwa początkowe kawałki. Pierwszy stanowiący wstęp do drugiego, zaczerpniętego z debiutanckiego albumu (悪魔が来たりてヘヴィメタる) - taka enigmatyczno-nostalgiczna zajawka. Nie można się przyczepić do żadnego z wyselekcjonowanych utworów. Każda z aranżacji idzie w godziwym kierunku, a niektóre z nich potrafią bardzo miło zaskoczyć.
Płyta może nie jest w stanie w pełni wynagrodzić właściwie już 9-roczną przerwę (od Devil Bless You! Seikima-II Final Works). No ale chyba nikt nie spodziewał się, że z pod demonicznych rąk "Końca Stulecia" wyjdzie jeszcze coś nie będące jedynie kompilacją maści "the best of...". Warto się zaopatrzyć, zwłaszcza gdy rynek zatapia fala "new power metalu" i coraz trudniej jest już znaleźć coś przypominającego starą szkołę. "Akuma Nativity "Song of the Sword" może okazać się również dobrym wstępem do obeznania się z twórczością Seikima-II, za sprawą mocno intrygującej zawartości, mieszającej obraz zespołu z czasu zenitu ich twórczości, ze szczyptą świeżości.

Ocena: 8(8)

* dotyczy wersji międzynarodowej

Ars Nova - Seventh Hell

Ars Nova (アルス・ノヴァ) - zespół tworzący w nurcie rocka progresywnego, często w jego symfonicznej odmianie. Powstał w roku 1983, założony przez Kyoko Kanazawę (bass), Keiko Tubatę (klawisze) oraz Yumiko Saito (perkusja). W 1986 roku Tubatę zastąpiła Keiko Kumagai, obejmując miejsce keyboardzistki, kompozytorki i liderki zespołu. Do 2003 roku Ars Nova była również jedną z, naprawdę niewielu w historii muzyki, żeńskich grup grających rock progresywny. W latach 1998-2003 . W produkcji wielu albumów zespołu brali udział również gościnni artyści z całego świata.

Skład aktualny:

- Keiko Kumagai (keyboards)
- Satoshi Handa (guitara elektryczna)
- Shinko "Panky" Shibata (gitara basowa)
- Hazime (perkusja)

Dyskografia:

- Fear and Anxiety (1992)
- Transi (1994)
- The Goddess of Darkness (1996)
- The Six Singular Impressions (compilation) (1997)
- Reu Nu Pert Em Hru/The Book Of the Dead (1998)
- Android Domina (2001)
- Lacrimaria (2001)
- Biogenesis Project (2003)
- Force for the Fourth -Chrysalis- (2005)
- Seventh Hell (2009)

Ars Nova - Seventh Hell (2009)

Gatunek: rock progresywny (częściowo odmiana symfoniczna)
Kompozycja, aranżacja i produkcja: Keiko Kumagai
Wykonanie:
- Keiko Kumagai (klawisze, wokal)
- Satoshi Handa (gitary, wokal)
- Shinko Shibata (gitara basowa)
- Hazime (perkusja)
gościnnie (niepełna lista):
- Zoltan Fabian (gitary)
- Robby Valentine (klawisze)

Lista utworów:

01 Seventh Hell 11:39
02 La Venus Endormie 5:43
03 Cazadora de Astros 8:04
04 Voice of Wind 4:16
05 Salvador Syndrome 17:11

"Seventh Hell" to już 10-ta płyta z repertuaru Ars Nova. Kolejna w całości skomponowana przez genialną klawisistkę (to żem wynalazł nowe słowo :P) Keiko Kumagai.
Mamy 5 utworów, dających łącznie prawie 47 minut muzyki. Biorąc pod uwagę rock progresywny, a tym bardziej jego symfoniczną odmianę, jest to rozkład nie będący niczym niecodziennym.
Odnośnie użytych barw, atmosfery, motywów odtwórczych, rytmów czy ogólnej mentalności artystycznej, "Siódme piekło" stanowi prawdziwy róg obfitości. Przykładowo w utworze tytułowym, będącym zarazem najcięższą kompozycją na krążku, nie zabrakło uwielbianych przez kompozytorkę egipskich klimatów, będących dobrym uzupełnieniem wyobrażenia biblijnych siedmiu piekieł. Zaś "Salvador Syndrome" jest znakomitym przykładem nietypowej progresywnej suity z wieloetapową linią melodyczną, kilkunastoma segmentami rytmicznymi, w której racjonalnie przeplata się motyw przewodni.
Złożone partie z wiodącą współpracą gitar i klawiszy pozostawiają też, jak to się ma przy większości czysto progresywnych produkcji, małe pole do popisu dla wyobraźni muzycznej odbiorcy. Wszystko za sprawą dużej ilości syntetycznych sampli wybijających bezpośredniość przekazu na korzyść ekspresji kompozycyjnej.
"Seventh Hell" pozostaje bezwzględnie prawdziwym rodzynkiem na japońskim rynku, jako że podobne tematycznie rockowe albumy, utrzymujące się na porównywalnym poziomie artystycznym, które ukazały się w ciągu ostatnich 2 lat, można policzyć na palcach jednej ręki.

Ocena: 9(5)

Drugi koncert i Ścieżka do drzwi

JJK et. al. - "Koro de Arbaro Concerto II ~La Lotuso~"

Skład:

01 Koro De Arbaro Concerto II ~La Lotuso~ 21:04
02 Koro De Arbaro Concerto II ~La Lotuso~ (Sola Piano) 17:27

Powtórka klimatu z poprzedniego koncertu w troszkę innym wydaniu. Nie ma właściwego podziału na części (pomijając trochę wyróżniający się wstęp).

[-LINK-]

dooЯ - "Passage to the Door"

Skład:

01 Blue. (Almost Transparent) 4:51
02 Zephyr 4:53
03 Garnet 4:45
04 Inner Citadel 4:16
05 Passage to the Door 5:45
06 Curiofactor 2:47

Pomost między tym co wydarzyło się przy "Tetra Blue", a zupełnie nowym kierunkiem. Właściwie można by napisać tylko tyle, reszta niech znajdzie się w Waszych uszach. Dodam jeszcze tylko jedno zdanie - utwór z nr 4 jest motywem muzycznym z dedykacją (podpowiem, że tytuł może okazać się konkretną wskazówką ;))

[-LINK-]

Raport po przerwie

Powoli wracam do bloga. Update'y będą teraz raczej regularne. Do końca przyszłego tygodnia pojawią się dwie recenzje i felieton (nie zdradzam szczegółów ;)).
"Lotos w betonie" musiał jednak odejść na dalszy plan z dwóch względów. Po pierwsze: wszystkie skrawki wolnego czasu starałem się poświęcić na nagrywanie materiału na potrzeby nowej inicjatywy muzycznej (w planach są łącznie 3-4 projekty) - to wszystko ze względu na ograniczony czas na przetrzymywanie pewnego narzędzia, ściśle związanego z tąż inicjatywą. Po drugie: naszły mnie nowe idee, z którymi przyszedł plan gruntownej rekonstrukcji fabuły (baza pozostaje ta sama więc nie ma o co się martwić). Po trzecie: równolegle z "Lotosem" idzie praca nad Projektem 2010, co powoduje dalsze opóźnienia.
Na dzisiaj gotowe są dwa albumy muzyczne: wspomniana wcześniej druga aranżacja odgłosów natury i fortepianu oraz prolog do nowej koncepcji.

Hajetus

Dzisiaj dwie wiadomości. Jedna nieciekawa, druga już lepsza. Lecim po kolei...

Zawieszam pisanie i aktualizację bloga do odwołania (wcześniej podana data jest więc nieaktualna). W ostatnim miesiącu nie miałem zbyt wiele wolnego czasu i w najbliższej przyszłości nie będę go miał więcej. Z ledwością znalazłem całe kilka godzin na pisanie opowiadania, a to jak wiadomo za mało...
W każdym razie nie powinna to być zbyt długa przerwa.

Na powrót zaś szykuję też coś muzycznego:
1) kolejną fuzję dźwięków natury i fortepianu;
2) uzupełnienie zamykające "Sturm und Drang" oraz "Painite" w odrębnym projekcie;
3) niespodzianka :];

Poza tym najprawdopodobniej nastąpi w końcu gruntowna przebudowa bloga, powrót do zapuszczonych rubryk ("płytoteka" i ledwo co zaczęta "prasa") oraz parę nowych pomysłów.

Do zobaczenia wkrótce ;)

GameMusic.pl Powrót i coś jeszcze...

Po pierwsze: Portal GameMusic.pl wznawia działalność po długim okresie przebudowy. W tej chwili do dyspozycji zainteresowanych została dopuszczona wersja beta, m. in. pozwalająca zapoznać się z zaczątkiem przebudowanej bazy albumów i kompozytorów vgm, wyposażonej już w praktyczny player próbek utworów. O postępach wdrażania pełnoprawnej wersji dowiedzieć się można na właściwie w pełni działającym już starym/nowym forum witryny.


Po drugie: Ustaliłem, że pierwszy z mniejszych pisemnych projektów zaprezentuję na blogu w formie odcinków. Pierwsza przypuszczalna data zamieszczenia pierwszego epizodu "Lotos w Betonie" to, niech będzie, 4 października br. O ewentualnych zmianach w tym kierunku będę informował na bieżąco.